ذكر وقايع سال پانصد و سى و چهار از رحلت خير البشر « 1 » از جمله وقايع اين سال آنكه فرنگان از ولايت اندلس آنچه در دست اهل اسلام مانده بود ، مثل شهر طرطوشه « 2 » و قلعهء لارده « 3 » و افراغه « 4 » به تصرّف خود درآورده مسلمانان را بالكليّه از آن ديار بيرون كردند . و در اين سال به‌واسطهء بىبارانى در خراسان و عراق و فارس و ولايت جزيره و شام ، خصوصا بغداد و نواحى آن ، آن‌چنان [ 82 ب ] قحط شد كه اكثر خلايق از گرسنگى هلاك شدند و در عراق عرب باوجود قحط ، آمدوشد لشكر بيگانه موجب زيادتى تشويش مردم شد ، چنانچه آنچه از ذخيره داشتند ، آن نيز به تاخت و تاراج سپاه بيگانه رفت . و در ماه جمادى الآخر اين سال ، خليفهء مصر الحافظ لدين اللّه عبد المجيد بن امير ابو القاسم بن المستنصر باللّه بعد از آنكه مدّت نوزده سال و هفت ماه خلافت كرد ، در سنّ هفتاد و هفت سالگى وفات يافت . و پسرش ابو منصور اسماعيل بن عبد المجيد كه به ظافر بامر اللّه ملقّب بود بعد از فوت پدر خود بر سرير خلافت متمكّن شد و وزارت خود را به ابن مصال « 5 » ارزانى داشت و بعد از چهل روز ابن مصال را منازعى در وزارت پيدا شد كه او را على بن سلّار « 6 » گفتندى . و او از امراى بزرگ دولت علويه بود . چون عادل از ثغر اسكندريه به مصر درآمد ، در مقام آن شد كه

--> ( 1 ) . ق : عليه و آله التحية من الملك الاكبر . ( 2 ) . در متن : طرطوسيه . طرطوشه شهرى در اندلس در شرق ناحيهء بلنسيه . ( 3 ) . رجوع شود به پاورقى 4 ، ص 2955 كتاب . ( 4 ) . در متن : فراعه . رجوع شود به پاورقى 1 ، ص 2956 كتاب . ( 5 ) . در متن : ابن مضال . وى ابو الفتح نجم الدين سليم بن محمّد مصال لكى مغربى نام داشت . ( 6 ) . در متن : عادل بن سلّار . ابن حلكان در العبر ( ج 4 ( 1 ) ، ص 165 ، 166 ) ، ابن تعزى بر وى در النجوم الزاهرة ( ج 5 ، ص 298 ) نام وى را چنين آورده‌اند .